ปัญหาของความมั่นใจ

ผมเชื่อว่าคนพูดไม่เก่งแทบทุกคนรู้ดีว่าความบกพร่องด้านการสื่อสารไม่ได้หมายถึงแค่มีปัญหาเวลาที่พูดแต่ยังรวมถึงปัญหาด้านบุคลิกหรืออารมณ์ความรู้สึกด้วย ผมลองเอาคำนี้ไปค้นหาความหมายในพจนานุกรมออนไลน์นิโกะ ไดเฮียกกะ ปรากฏว่าอ่านแล้วโดนใจมากผมจะอ่านให้ฟังนะครับ

“ความบกพร่องด้านการสื่อสารเป็นโรคที่คนญี่ปุ่นเป็นกันมากหมายถึงคนที่ไม่ถนัดหรือทรมานกับการพูดคุยเรื่องสัพเพเหระกับคนอื่นคนที่เป็นโรคนี้จะไม่สามารถพูดคุยเรื่องสัพเพเหระกับเพื่อนหรือคนรู้จักได้อย่างสนุกสนาน”

นอกจากความหมายแล้วยังมีตัวอย่างให้ด้วยนะครับเช่น คนที่เข้ากับคนแปลกหน้าได้ยากพูดจาตะกุกตะกักไม่ลื่นไหลและรู้สึกเป็นปมด้อยเรื่องการพูดทำให้ไม่ค่อยมั่นใจในการพูดและไม่ค่อยพูด ไม่มีปัญหากับการอ่านแต่ถ้าเป็นการพูดคุยจะรู้สึกตื่นตระหนกและไม่รู้ว่าควรพูดอะไรล่ะชอบคิดมากเกินเหตุกังวลไปล่วงหน้าว่าคำพูดของตัวเองอาจทำให้บรรยากาศในวงสนทนาแย่ลงรวมถึงกลัวคนอื่นเกลียดจนไม่กล้าพูดออกไป

ที่ว่ามาทั้งหมดนี้ตรงกับความเป็นจริงมากแต่วิธีแก้ปัญหาที่ให้มาทำเอาผมถึงกับหัวเราะเลยทีเดียวเพราะเขาบอกว่าให้มีความมั่นใจครับ

จริงอยู่ว่าถ้ามีความมั่นใจเราจะไม่รู้สึกประหม่าและไม่กลัวที่จะพูดอีกต่อไปแต่ปัญหาก็คือความมั่นใจไม่ใช่สิ่งที่นึกอยากมีก็มีกันได้ง่ายง่ายเพราะถ้าเป็นอย่างนั้นญี่ปุ่นคงไม่เต็มไปด้วยคนพูดไม่เก่งอย่างทุกวันนี้

“ถ้าความมั่นใจเป็นของที่มีกันได้ง่ายง่ายก็คงสบายไปแล้วล่ะ”

“ปัญหาอยู่ที่ต้องทำยังไงถึงจะมีความมั่นใจขึ้นมาต่างหาก”

ใช่เลยครับ!! สิ่งแรกที่เราต้องทำไม่ใช่การมีความมั่นใจซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ได้สร้างกันขึ้นมาได้ง่ายง่ายแต่เป็นการเรียนรู้และฝึกฝนเทคนิคที่ช่วยให้พูดได้ดีขึ้นเมื่อทำได้แล้วความมั่นใจก็จะเกิดขึ้นตามมาเอง

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *