“ความบกพร่องด้านการสื่อสาร” คืออะไร

มาเข้าเรื่องความบกพร่องด้านการสื่อสารกันดีกว่าครับ

ทุกวันนี้เรามักได้ยินคนพูดถึงความบกพร่องหรือปัญหาด้านการสื่อสารกันเป็นประจำเช่น สื่อสารไม่เป็นจนทำให้เข้าใจผิด หรือไม่รู้จะสื่อสารกับหัวหน้ายังไง สิ่งเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าคนส่วนใหญ่ตระหนักถึงความสำคัญของการสื่อสารแต่ในขณะเดียวกันมันก็แสดงให้เห็นด้วยว่าสังคมของเรากำลังมีความเข้าใจผิดๆเกี่ยวกับการสื่อสารอยู่

มาเริ่มจากการพิจารณาที่ตัวคำศัพท์กันครับ คำว่าความบกพร่องด้านการสื่อสารนั้นแท้จริงแล้วเป็นศัพท์ทางการแพทย์ซึ่งหมายถึงคนที่มีปัญหาด้านการพูดและการสื่อสารอันเนื่องมาจากความผิดปกติของอวัยวะที่ใช้ในการออกเสียงหรือมีความผิดปกติด้านการรับรู้แต่ปัจจุบันคนส่วนใหญ่นำคำนี้มาใช้แบบเหมารวมว่าใครก็ตามที่พูดไม่เก่งหรือไม่กล้าพูดเป็นคนที่มีความบกพร่องด้านการสื่อสาร ซึ่งจริงๆแล้วถือว่าเป็นการเสียมารยาทครับกับคนที่มีปัญหานี้ตามความหมายทางการแพทย์และชี้ให้เห็นถึงทัศนคติที่ผิดเกี่ยวกับการสื่อสารด้วย เนื่องจากคำว่าความบกพร่องเป็นคำที่ใช้กับเรื่องที่เป็นทักษะที่มีติดตัวมาตั้งแต่เกิดหรือสิ่งที่ทำได้ตามธรรมชาติ

ตัวอย่างเช่น  เราจะไม่พูดถึงคนที่ว่ายน้ำไม่เป็นว่ามีความบกพร่องด้านการว่ายน้ำหรือเวลาเจอคนที่ทำอาหารไม่เป็นเราก็จะไม่พูดว่าเขามีความบกพร่องด้านการทำอาหารจริงไหมครับ ทั้งนี้เพราะเราตระหนักดีว่าทักษะเหล่านั้นต้องอาศัยการเรียนรู้และฝึกฝนไม่ใช่เกิดมาแล้วทำได้เลยแต่พอเป็นเรื่องการสื่อสารเรากลับใช้คำว่าความบกพร่องด้านการสื่อสารเสียอย่างนั้นซึ่งแปลว่าในสายตาของคนส่วนใหญ่การสื่อสารหรือการพูดคุยที่ลื่นไหลเป็นทักษะที่มนุษย์มีติดตัวมาตั้งแต่เกิด แต่ผมขอยืนยันว่านั้นไม่เป็นความจริงครับการสื่อสารหรือการพูดคุยได้อย่างราบรื่นเป็นทักษะที่ต้องฝึกฝนจึงจะทำได้ดีต่างหาก

อย่างไรก็ตาม  แม้ผมจะไม่เห็นด้วยกับการใช้คำว่าความบกพร่องด้านการสื่อสารมาสื่อถึงปัญหาของคนพูดไม่เก่งแต่เนื่องจากมันเป็นคำที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในสังคมญี่ปุ่นและช่วยให้เราเห็นภาพตรงกันผมจึงจะคงคำนี้เอาไว้นะครับ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *