เป้าหมายของการพูดคือการพูด

ทุกครั้งที่เห็นหนังสือเกี่ยวกับประโยชน์ของการพูดผมจะนึกถึงนิทานเรื่องหนึ่งครับ เรื่องมีอยู่ว่านักธุรกิจคนหนึ่งได้พูดกับชายที่กำลังตกปลาอย่างมุ่งมั่นทุกวันว่า ถ้าชอบตกปลามากก็น่าจะทุ่มให้มันเต็มที่ไปเลยสิออกเรือไปตกปลาให้ได้เยอะเยอะแล้วเอาไปขายที่ตลาดพอได้กำไรก็เอาไปซื้อเรือลำใหญ่ขึ้นจากนั้นก็จ้างคนงานพอได้กำไรมาอีกก็เริ่มตั้งเป็นบริษัทประมงแล้วขยายบริษัทให้ใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ

ชายตกปลาถามกลับว่าพอบริษัทใหญ่โตแล้วจะเป็นยังไงต่อ นักธุรกิจบอกว่า “ก็ฝากสั่งบริษัทให้คนรุ่นต่อไปบริหารแล้วใช้ชีวิตอิสระให้เต็มที่สิ” ชายตกปลาถามอีกว่า “ใช้ชีวิตอิสระเต็มที่นี่มันเป็นยังไง” นักธุรกิจตอบว่า “เราก็จะทำเรื่องที่ชอบได้ไงล่ะ” ชายตกปลาจึงพูดว่า “ทำเรื่องที่ชอบได้งั้นหรองั้นก็ตกปลาแบบนี้ดีกว่า”

เรื่องบางเรื่องนั้นถ้าพิจารณาอย่างถ่องแท้แล้วก็จะพบว่า ‘จุดสูงสุดของมันก็คือจุดเริ่มต้น’ เราอาจคิดว่าที่อยากคุยเก่งเป็นเพราะต้องการเงินความก้าวหน้าหรือความสำเร็จแต่ถ้าไตร่ตรองดูให้ถึงที่สุดเราจะพบว่าสุดท้ายแล้วสิ่งที่ต้องการก็คือความสัมพันธ์ที่ดีกับคนอื่น หรืออาจเรียกได้อีกอย่างว่าคนเราพูดคุยก็เพื่อให้ตัวเองได้พูดคุยนั่นเอง

เทคนิคการพูดคุย

ถ้าเป้าหมายของการพูดคุยเป็นเรื่องธุรกิจเราจะรู้ว่าขอบเขตและเรื่องที่ควรให้ความสนใจเป็นพิเศษมีอะไรบ้างแต่ถ้าเป้าหมายของการพูดคุยคือการพูดคุยแล้วเราควรเริ่มพัฒนาตัวเองจากจุดไหนปัญหานี้เป็นสิ่งที่ผมขบคิดมาตลอดแล้วก็ได้คำตอบว่าเราต้องเริ่มที่การฝึกฝนเทคนิคการพูดคุยครับ

เทคนิคการพูดคุยที่ผมจะเสนอ ในบทความเรื่องนี้หลักการใหญ่ใหญ่ที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้อย่างรักหลายตัวอย่างส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องทั่วๆไปในชีวิตประจำวันโดยแบ่งออกเป็นสองภาคได้แก่ ภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ ผมมั่นใจว่าเมื่อคุณอ่านและลองฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอคุณจะประหม่่น้อยลงและสนุกกับการพูดคุยมากขึ้นครับ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *